پيشگفتار مجمع انديشهء اسلامى « 1 » قرآن كريم ، مجموعهء وحى الهى است كه لفظ و معنا و تعبير و بيان آن عينا از جانب خداوند يكتا بر حضرت خاتم الانبيا محمّد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و آله نازل و در مصاحف نگاشته شده ، و از آن حضرت ، به تواتر نقل شده و به ما رسيده است . قرآن مجيد ، سند زنده و معجزهء جاويدان اسلام است كه در طول اعصار و قرون ، از اوان نزول تا كنون ، همهء اقشار بشرى را تحدّى كرده و مىكند . قرآن حكيم دستور جامع اسلام براى تمامى محورهاى زندگى انسان است و با فطرت انسان آن چنان هماهنگ است كه گويى از صميم انسانيّت انسان جوشيده است . از اين رو ، قرآن كريم همواره تأثيرى عميق و خارق العاده بر روح و روان و جان آن عدّه افراد بشر كه جز در برابر حق سر تسليم فرو نياورده‌اند ، داشته است . اين انسانهاى برگزيده ، پيوسته به رهبرى حكيمانهء قرآن دل بسته‌اند ، و با شوق و شعف ، ضمن تجليل و تقديس آن ، به مطالعه و تحقيقش نشسته‌اند ، و دست بر سينهء ادب به طاعت و خدمتش ايستاده‌اند . رسول اعظم صلّى اللّه عليه و آله سرچشمهء زلال و گواراى علوم اسلامى بود ؛ و صحابيان جليل القدرش ستاره‌وار خورشيد وجود آن حضرت را در ميان گرفته بودند ، و از انوار دانش و بينش او كسب فيض مىكردند ، و از رهنمودهاى ربّانى وى روشنى مىگرفتند ؛ و حضرت امير المؤمنين على بن ابيطالب عليه السّلام يكّه تاز ميدان تدوين و تفسير و بيان علوم قرآن بود كه از همگان ، در اين ميدان ، گوى سبقت را ربود ، و در اين راستا ، براعت وصل فرمود ، تا آنجا كه روايت شده آن حضرت شصت نوع از علوم قرآن را املا كرد و براى هر نوع ، مثالى مخصوص به آن ذكر فرمود . امامان اهل بيت عليهم السّلام و يارانشان نيز ، بيش از هر چيز ، به قرآن عظيم و علوم آن اهتمام داشتند . زيرا ، قرآن تنها نمايندهء الهام و هدايت الهى است كه از ورود و نفوذ باطل ، از هر سوى و هر كوى ، در امان و به حق آغازگر و حياتبخش علوم بشرى ، و ركن ركين و سنگ زير بناى همهء علوم و فنون اسلامى بوده است . دانشمندان اسلامى نيز ، در راستاى غنى سازى كتابخانهء بزرگ اسلامى در طول چهارده قرن گذشته سخت كوشيده ، و كتابها و رساله‌هاى فراوان پيرامون قرآن كريم به رشتهء تحرير و

--> ( 1 ) اين پيشگفتار ، با عنوان « كلمة المجمع » ، در آغاز چاپ سوم متن عربى كتاب آمده است .